چرا هر فاندر فنی به یه پایپلاین محتوا نیاز داره، نه یه استراتژی محتوا

یه کلمه هست که بیشتر از هر چیزی پایپلاین محتوای سازنده‌ها رو می‌کشه. استراتژی. درست به نظر می‌رسه. بالغ به نظر می‌رسه. به نظر می‌رسه چیزیه که یه فاندر جدی باید داشته باشه.

یه استراتژی محتوا. یه تقویم تحریریه. یه برنامه‌ی انتشار. اما استراتژی انتزاع اشتباهی برای سازنده‌هاست. و با یه سوال می‌تونم ثابتش کنم.

استراتژی یه جریان کاری موازیه. پایپلاین محصول فرعیِ کاریه که از قبل انجام می‌دی.

همون کار. قاب متفاوت. پایپلاین چیزی رو که از قبل انجام دادی استخراج می‌کنه. استراتژی مجبورت می‌کنه چیزی رو بسازی که انجامش ندادی.

کیفیت خروجی با کیفیت کار محدود می‌شه. کار خوب، محتوای خوب. کار سطحی، محتوای سطحی. بیشتر ابزارهای محتوا شکست می‌خورن چون سعی می‌کنن بینش تولید کنن. پایپلاین بینش تولید نمی‌کنه؛ بینشی رو ثبت می‌کنه که از قبل توی سشن‌های ساختِ تو وجود داره.

یه کریتور محتوا می‌شینه و فکر می‌کنه امروز درباره‌ی چی بنویسم؟ تو می‌شینی و فکر می‌کنی امروز چی بسازم؟ پایپلاین سوال دوم رو می‌گیره و خروجی سوال اول رو تولید می‌کنه. تو سازنده می‌مونی. بقیه‌ش با پایپلاینه.